´Ik schopte tegen God en de kerk aan´

,,Ik ben gelovig opgevoed, heb altijd geweten dat God bestond en geloofde ook oprecht in Hem. Tot mijn 19e ging ik redelijk trouw naar de kerk. Maar toen bij mij Colitis Ulcerosa geconstateerd werd, veranderde dat. Ik zat niet lekker in mijn vel, het ging niet goed op school. Ik begon veel te drinken en te blowen. In de kerk kwam ik nog maar een of twee keer per half jaar. Met zo’n levensstijl had ik er ook niets te zoeken, dacht ik.”

,,Ik vond dat als het allemaal tegenzat, ik ook niks terug hoefde te doen voor God. Waarom zou ik naar de kerk gaan en daar ‘halleluja’ roepen terwijl mijn leven een puinhoop was? Ik kreeg geen antwoorden op de vragen waar ik mee zat. Dat maakte me boos, ik schopte tegen de kerk en tegen God aan.”

,,Dat veranderde toen mijn broertje Marijn op zoek ging in het geloof. Hij kwam uit bij Doorbrekers en daar gebeurde er iets met hem. Je moet weten dat we in die tijd op zaterdagen vaak samen gingen beunen. Op een dag vertelde hij me ineens dat hij wilde stoppen met zwart werken, omdat hij erachter was gekomen dat het niet was wat God wilde. Ik dacht dat hij gek was geworden, lachte er een beetje om. Ik verwachte dat hij op zaterdag wel weer mee zou gaan, maar hij bleef echt thuis. Dat zette me aan het denken.”
,,Toen ik naar de kerk ging hoorde ik dat ik niet eerst zelf in eigen kracht met al mijn zonden hoefde af te rekenen, voordat ik een keuze voor God zou maken. Het was juist andersom. Ik mag komen zoals ik ben. Ik heb me laten dopen en God helpt me nu om met mijn problemen af te rekenen.”

,,Voor mij waren dat echt ontdekkingen. Ik wist echt wel ongeveer wat er in de Bijbel stond, maar het was gewoon op geen enkel punt in mijn leven praktisch geworden. Waardoor dat veranderd is? Je moet je vaste overtuigingen en denkbeelden durven loslaten en op zoek gaan naar wat de Bijbel echt zegt. Als je dat gaat doen, verandert je leven echt. Niet dat ik meteen alles op orde heb. Ik heb ook mijn terugvallen. Maar ik weet nu dat ik een veilige terugvalbasis heb. Het is lekker om te weten dat je iemand hebt die altijd over je waakt. Een betrouwbare Vader is echt onbetaalbaar.”

,,En van die Vader kreeg ik ook nog eens een cadeautje mee. Ik heb dus de darmziekte Colitis Ulcerosa. In mijn dikke darm heb ik over een lengte van zo’n twintig centimeter chronische ontstekingen. Daardoor had ik altijd veel buikpijn, soms een moeizame ontlasting en was ik vaak moe. Ik gebruikte om de dag klysma’s met een soort antibiotica om het tegen te gaan. Dit voorjaar is daar verandering in gekomen.”
,,Dat gebeurde na de dienst op tweede pinksterdag 2008. Ik was die dag wezen zeilen en kwam ’s avonds terug op station. Ik had gehoord dat er een samenkomst was en besloot meteen door te gaan. In de dienst werden mensen de handen opgelegd en er werd gebeden voor genezing. Ik had me daar nog nooit aan gewaagd omdat het te dicht bij kwam. Maar ik besloot om naar voren te gaan en voor me te laten bidden.’’

,,De dienst was mooi, maar ik merkte geen spectaculaire verandering. Maar de dag er na bleek het heel erg goed te gaan met mijn buik. Ik besloot om het klysma eens een dag over te slaan. Normaal ging het dan altijd meteen fout, maar nu merkte ik niets. Dus wachtte ik nog een dag, en nog een. De pijn die ik verwachtte kwam gewoon niet. Ik was echt door het dolle heen. Dit had vroeger nooit gekund. Nu gebruik ik nog heel af en toe een klysma. Maar vergeleken met de afgelopen vier jaar is hoe het nu gaat echt een absoluut wonder.”