‘We wisten niks van God’

Douwe: ,,Mijn eerste huwelijk ging niet goed. Ik was altijd aan het werk en als ik honderd kilometer terug naar huis moest rijden, pakte ik snel een hotel. Thuis zijn betekende ruzie en ergernis, dus dat vermeed ik zoveel mogelijk. Ik was niet gelukkig en uiteindelijk ging het niet meer tussen ons.’’

Anja: ,,Ik ben christelijk opgevoed, maar na de dood van mijn zusje ging ons gezin steeds minder naar de kerk. Haar dood had ontzettend veel indruk op ons gemaakt en ieder had op zijn eigen manier verdriet. Waarom moest juist zij getroffen worden en waarom had God dit niet tegengehouden? Een aantal jaren later trouwde ik met mijn vorige man. Mijn huwelijk was geen sprookje en het ging slechter en slechter. Op den duur groeiden we te ver uit elkaar. Ik zag het niet langer zitten.”

Douwe: ,,Op een avond kwam ik thuis van mijn werk en kregen mijn vrouw en ik meteen ruzie. Op dat moment was de maat vol. Ik kon het niet langer aan en heb mijn spullen gepakt. Precies op het moment dat ik naar buiten liep om weg te gaan, stond Anja met haar dochter Sophie ook op straat. We waren namelijk buren. Omdat we allebei niet wisten waar we naartoe moesten gaan, zijn we samen weggegaan.’’

Anja: ,,We zaten in hetzelfde schuitje, dus we trokken naar elkaar toe. Naar verloop van tijd ontstond er een relatie tussen ons en zijn we getrouwd. We hadden het fijn samen, maar toch konden we het geluk niet vinden.’’

Douwe: ,,Na een aantal jaren raakte ik overspannen. Ik kon al het werk niet meer aan en zat niet lekker in mijn vel. Tot het moment dat we bij vrienden kwamen. Zij hadden al een paar keer aan ons gevraagd of we mee gingen naar DoorBrekers. De gesprekken die we met hen hadden, waren anders dan die met andere mensen. Hij wilde echt weten hoe het met mij ging en had een luisterend oor. Aan het eind van ons gesprek vroeg hij of hij voor me mocht bidden. Ik vond het heel speciaal dat iemand daar de tijd voor nam. De volgende dag zijn we naar DoorBrekers gegaan en het was geweldig. We werden die zondag erg aangeraakt door God, terwijl ik bijna nog nooit in een kerk was geweest en niks van God of geloof wist.’’

Anja: ,,Mijn dochter Sophie kwam terug van Superkids en vertelde dat ze voelde dat God er was. Dat verbaasde ons, omdat ze nog nooit over Hem had gehoord. Ze heeft wel een kwartier zitten huilen, omdat ze het zo geweldig vond. Daardoor werden wij ook aangeraakt.’’

Douwe: ,,Voor mij was het duidelijk: God is hier en ik wilde Hem leren kennen. We gingen vaker naar de kerk en God veranderde ons leven totaal. Mijn overspannenheid verdween waardoor ik mijn medicijnen in de prullenbak kon gooien. We zijn steeds gelukkiger geworden en willen niets liever dan Hem dienen. Het is ongelofelijk dat Hij zulke grote dingen kan doen!’