
'Gods liefde was voor iedereen, maar niet voor mij'
Marlies Vermeulen (27) wist van Gods liefde maar kon die lange tijd niet accepteren. Worstelend met minderwaardigheidsgevoelens, faalangst en depressiviteit besloot ze om toch de sprong te wagen.
|
,,Als kind was ik dromerig, vrolijk en onbezorgd. Ik vond m’n leven heerlijk. Mijn ouders waren zendelingen in Italië en in dat mooie land groeide ik op. Ik kwam graag in de kerk, hoorde over Jezus en was me al vroeg bewust van Gods liefde. Maar ik begreep nooit dat God een relatie met mij wilde. In mijn tienerjaren veranderde alles. Ik voelde me lelijk en dom, was overtuigd van mijn minderwaardigheid. Ik dacht zelfs dat ik lelijk en dom was geschapen zodat God aan anderen kon laten zien hoe mooi en slim zij waren. Wat anderen ook zeiden, het had geen zin. Ik vond mijzelf niet waardevol. Als ik de Bijbel las, was ik niet in staat om wat ik las op mijzelf te betrekken. De liefde en genade van God waren voor mij bekend, maar ik kon ze niet accepteren. De liefde die ik in mij had was voor anderen, van mijzelf houden kon ik niet.”
|
Wat in de Bijbel staat ben ik écht gaan geloven en dat veranderde mijn leven. Het voelde alsof ik ruimte kreeg en de vrijheid om mezelf te ontwikkelen. Ik schilderde en tekende graag, maar deed dat al een tijd niet meer, nu konden mijn talenten tot ontwikkeling komen. Van anderen hoorde ik dat het licht in mijn ogen terug was, de dofheid was weg, ik kwam tot bloei.”
|
























