
'Ik hoor weer ergens bij'
Na afloop van haar werk in de horeca dronk ze gezellig een borrel mee met haar collega’s. Tot ze ontdekte dat ze niet meer zonder kon. En uiteindelijk ging een groot deel van haar salaris de gokkast in. Het maakte dat Wil Nijman (67) uit Barneveld zich lange tijd het liefst wilde verstoppen voor God.
|
,,Net als een klein kind zijn ouders niet graag onder ogen komt als er iets fout is gegaan, vond ik het moeilijk om terug te gaan naar God. Ik had niet één, maar een heleboel scheve schaatsen gereden. Van het een was het ander gekomen en voor ik het wist zat ik diep in de problemen. Tegen de tijd dat ik ontdekte dat het zo niet langer ging, was ik al mijn ‘vrienden’ kwijt. Als je het een leven lang zo verprutst hebt, is het moeilijk om je handen te vouwen en je hele hebben en houden bij God neer te leggen.” |
,,Ik zag bovendien zoveel vrolijke en blije mensen om me heen die ook allemaal hun fouten gemaakt hadden. Die God die ze kennen móet wel een God van liefde zijn, dacht ik. En dus bleef ik in de weken die volgden komen. Het voelde alsof ik thuiskwam in een grote familie bij wie ik mezelf mocht zijn. Ik hoorde weer ergens bij.” |


























